"I've woken up, Ι'm in our bed, but there's no breathing body there beside me"

Η περίοδος του Πάσχα ενδεικνύεται για αποτοξίνωση από τον υπολογιστή. Η ιδανική ευκαιρία για να τοποθετήσω τους (ψηφιακούς) δίσκους στο cd player και να τους απολαύσω απερίσπαστα, να ξαπλώσω με τα ακουστικά του mp3 player και να προσέξω την κάθε λεπτομέρεια στις συνθέσεις και στους στίχους, αλλά και να επιστρέψω σε όμορφες μουσικές μνήμες των προηγούμενων ετών. Ωστόσο ο χρόνος κυλάει πολύ γρήγορα...

Δύο μήνες νωρίτερα ήταν η πρώτη φορά που το βλέμμα μου καρφωνόταν σε ένα εξώφυλλο που μου θύμιζε τους Spiritualized και την αδυναμία του Jason Pierce σε νοσοκομεία, φάρμακα και ενέσεις. Το όνομα του συγκροτήματος, Τhe Antlers και του δίσκου 'Hospice'. Σχεδόν άμεσα υπέκυπτα στον πειρασμό (ο οποίος προσφερόταν δωρεάν), ο οποίος έμελλε να εξελιχθεί σε εθισμό! Ο Peter Silberman σε δέκα συναρπαστικά ηχητικά βήματα χαρτογραφεί μέσα από τη δική του, προσωπική οπτική γωνία την απώλεια και τον πόνο. Το κάθε ένα λειτουργεί ως κομμάτι ενός έντονα συναισθηματικού πλαζ όπου το σκοτάδι και οι μελαγχολικές ιστορίες παλεύουν με τις αχνές ηλιαχτίδες των πλήκτρων, της τρομπέτας και του banjo, όπου τα ψιθυριστά φωνητικά, τα drums και οι ακουστικές κιθάρες αναλαμβάνουν να αποκοιμήσουν την καρδιά (γι' αυτό και η ένταση συχνά απουσιάζει) και να τη γιατρέψουν. Θεραπευτικά υπέροχο και εφιαλτικά θαυμάσιο.

The Antlers - WOXY.com Lounge acts Session
(Bear, Shiva, σύντομη συνέντευξη, Two, Epilogue)

The Antlers - Bear (from "Hospice")

The Antlers - Two (from "Hospice")

On repeat

Follow their traces