"Memories (someone we'll never know)"

Η λευκή κορδέλα: ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ! *****

Κυνόδοντας: Η σύγχρονη κοινωνία και ο θεσμός της οικογένειας μέσα από τον αλληγορικό καθρέφτη του Γιώργου Λάνθιμου. Μία τολμηρά πρωτότυπη ιδέα που σε αιφνιδιάζει με τα σεναριακά και τα σκηνοθετικά της ευρήματα, σε εκθαμβώνει με το υπερρεαλιστικό ύφος και την αισθητική της που ενίοτε θυμίζουν Luis Buñuel και Mikael Haneke και σε καταπλήσσει με τη συμπεριφορά των ηρώων και το αποστειρωμένο περιβάλλον μέσα στο οποίο διαδραματίζεται η δράση. Εξαιρετικό ****

Ραγισμένες αγκαλιές: Μελόδραμα με βάθος και παραπομπές στις ταινίες του Alfred Hitchcock. Παρά τα κάποια κοινά σεναριακά στοιχεία με προηγούμενες δουλειές του, η σκηνοθεσία του Pedro Almodóvar παραμένει εμπνευσμένη, όπως και η ιδέα της ύπαρξης ταινίας μέσα στην ταινία, αλλά και ταινία μέσα από τα στιγμιότυπα των γυρισμάτων. Η Penélope Cruz είναι εκτυφλωτικά έξοχη (χάρμα οφθαλμών), η μουσική του Alberto Iglesias υπέροχη και οι χαρακτήρες αναπτυγμένοι, μέσω των οποίων εκφράζονται πλήθος διαφορετικών συναισθημάτων (αγάπη ως υποχρέωση, ηδονικά μονόπλευρη, εκδικητική αγάπη, έντονα πάθη, απογοητεύσεις, κεραυνοβόλος έρωτας, καταπιεσμένες, ανεκπλήρωτες, κρυμμένες επιθυμίες, ...). ***½


Moon: Γοητευτικά ανατρεπτική ταινία επιστημονικής φαντασίας με ψυχολογικές και υπαρξιακές διαστάσεις, η οποία ελίσσεται πετυχημένα ανάμεσα στο "Solaris" και το "2001: Η οδύσσεια του διαστήματος". Η πλοκή είναι οικοδομημένη αριστοτεχνικά γύρω από τον Sam Rockwell, ο οποίος συγκλονίζει με την ερμηνεία του. Σε καθηλώνει χάρη στα ερωτήματα που πλανώνται, στην κλειστοφοβική της ατμόσφαιρα, την επιδέξια κινηματογράφηση από τον Duncan Jones, τη μουσική επένδυσή της που συνέθεσε ο Clint Mansell και τη φωτογραφία της. ***

Antichrist: Σε κάθε νέα ταινία του Lars von Trier προσδοκάς να παρακολουθήσεις κάτι αισθητικά πρωτοποριακό με πανέξυπνα ευρήματα και ανατρεπτική συλλογιστική. Τα πρώτα λεπτά του Αντίχριστου αφήνουν υποσχέσεις για κάτι σπουδαίο. Περιμένεις ότι θα βρεθείς αντιμέτωπος με ένα υπαρξιακό δράμα δωματίου αντίστοιχο με εκείνα του σπουδαίου Ingmar Bergman. Σιγά σιγά αντιλαμβάνεσαι ότι κάτι απουσιάζει, το οποίο όμως καλύπτεται από τη χαρισματική σκηνοθεσία, την ατμόσφαιρα (σκοτεινά και τα χρώματα της ταινίας) που δημιουργείται και τις εκκωφαντικές σιωπές των πρωταγωνιστών. Η έλλειψη σεναρίου φανερώνεται όταν αλλάζει η ιστορία και μπλέκεται με τη μεταφυσική. Αποκτά χαρακτηριστικά ταινίας τρόμου, οι σκηνές γίνονται πιο βίαιες, οι αναφορές στη γυναικεία φύση γίνονται υπερβολικά ανυπόφορες. Η σημειολογία δεν είναι εύστοχη και το φινάλε σε εγκαταλείπει με την αίσθηση του ανολοκλήρωτου. Μονολεκτικά, απογοήτευση. *½



"I live my life to stand in the shadow of your heart"

Photo by Justelene

Ο τρόπος με τον οποίο έχει καθιερωθεί να διενεργούνται οι μουσικές ανασκοπήσεις είναι συγκεκριμένος. Καμία ιδέα δεν είναι πρωτότυπη, απλά παραλλαγή που βασίζεται στο αυτονόητο. Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος. Όλα είναι θέμα επιλογής. Και εμείς επιλέγουμε να πράξουμε κάτι εναλλακτικό. Mία ανασκόπηση χωρίς δεσμεύσεις από bloggers για bloggers, οι οποίοι:

i) συντονίζονται στο ρυθμό των νέων κυκλοφοριών, παρακολουθούν συναυλίες, αγοράζουν δίσκους (με αυτούς τους τρόπους άλλωστε επιβεβαιώνει κάποιος ότι αγαπάει τη μουσική) και δείχνουν ενθουσιασμό και πάθος για οτιδήποτε ακούνε.
ii) διαθέτουν blog και δεν το δημιούργησαν μόνο για τις ανάγκες της ψηφοφορίας.
iii) δεν αναγκάζονται να ψηφίσουν κάποια κυκλοφορία αν δεν τους αρέσει, προκειμένου να συμπληρώσουν τη λίστα τους.
iv) δεν κατηγορούν οποιονδήποτε έχει διαφορετική άποψη από αυτούς.

Κανόνες συμμετοχής:
α) Ψηφίζουμε αγαπημένους δίσκους που κυκλοφόρησαν φέτος (αν υπάρξει ανταπόκριση ίσως να προχωρήσουμε και σε ανασκόπηση δεκαετίας). Το ιδανικό θα ήταν να μην συμπεριληφθούν συλλογές, ζωντανές ηχογραφήσεις, επανακυκλοφορίες και EP.

β) Ο επιθυμητός αριθμός των επιλογών σας θα πρέπει να είναι 50. Ωστόσο δεκτές είναι και συμμετοχές που θα έχουν τουλάχιστον 30 δίσκους. Ο τρόπος καταμέτρησης των ψήφων είναι αναλογικός. Σε περίπτωση ισοψηφίας προηγείται αυτός που έχει ψηφιστεί από τους περισσότερους.

Νο 01 = 50 πόντους
Νο 02 = 49 πόντους
...
Νο 30 = 21 πόντους
...
Νο 50 = 1 πόντος

γ) Η λίστα μπορεί να δημοσιευτεί οποιοδήποτε χρονική στιγμή επιθυμείτε μέχρι το τέλος του έτους (αν κάποιοι πάλι καθυστερήσουν λίγο δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα).

δ) Η ύπαρξη ή όχι κειμένου, το μέγεθος του και η συχνότητα των posts δεν υπόκεινται σε κανέναν περιορισμό. Εκφραστείτε ελεύθερα.

ε) Η δημοσίευση της οικουμενικής λίστας με τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα θα συνοδεύεται με κείμενο από τους συμμετέχοντες (δεν απαιτείται τίποτα επιπλέον. Απλά θα χρησιμοποιηθεί κείμενο από όσους έχουν εκθέσει τις σκέψεις τους) για την κάθε κυκλοφορία.

Όσους εκφράζουν οι παραπάνω απόψεις, τους καλούμε να δηλώσουν συμμετοχή μέχρι το τέλος του έτους. Μέχρι στιγμής έχουμε καλωσορίσει τους:


ΥΓ. Εδώ και δύο χρόνια με πρωτοβουλία του All gone διενεργείται ψηφοφορία για αγαπημένους δίσκους του έτους (συνεχίζεται και φέτος. Περισσότερα εδώ).





"I always seem to change inside the past..."

Οι δημιουργικές σπίθες των Letting up despite great faults φάνηκαν με την κυκλοφορία του EP "Movement" 3 χρόνια πριν. Ο ομώνυμος πρώτος δίσκος τους διαθέτει διαχρονικά κομψή electropop, ονειρικών αποχρώσεων (για λάτρεις των The Radio dept.), με σύντομη παρέλαση shoegaze και indie στοιχείων. Δε λείπουν τα synthesizers, οι αστραφτερά λαμπερές κιθάρες, η drum machine, τα ψιθυριστά φωνητικά και οι εσωστρεφείς στίχοι, το πανέμορφο εξώφυλλο, ο απόμακρα παγωμένος ήχος, τα ηλεκτρονικά beats που θρυμματίζουν κάθε έγνοια σου και σε ωθούν να συντονιστείς στο ρυθμό τους, οι γλυκόπικρα μελαγχολικές μελωδίες που εκπέμπουν γαλήνη, ρομαντισμό, νοσταλγία και οι συνθέσεις που με τη απλότητά τους εγείρουν τα συναισθήματά μας (έστω και αν απουσιάζουν οι εκπλήξεις) και προσθαλασσώνονται στην καρδιά μας.



"I loved you a long time ago where the winds own forget-me-nots blow"

Ο προσωπικός δίσκος της Etten (της Ελένης Τζαβάρας, που αγαπήσαμε ως μέλος των Film) με τίτλο "I know you're behind me but I'm not scared" αναμένεται στις προθήκες των δισκοπωλείων στις 9 Νοεμβρίου. Οι θεσπέσιες ερμηνευτικές ικανότητές της, η παρουσία του Coti K., ο οποίος έχει αναλάβει την παραγωγή του, η συνεργασία με τον Mikael Delta, τα πρώτα ηχητικά δείγματα (με επιρροή από The Knife), η μουσική ανάγνωση του "Another day" του Roy Harper και ο σχεδιασμός & η επιμέλεια του artwork από τους H.O.P.E και Δημήτρη Παναγιωτακόπουλο εγγυώνται ένα θαυμάσιο αποτέλεσμα.



Love cry

"On 'Love cry' b/w 'Our bells', Kieran Hebden succinctly shows both sides of his oeuvre; the lush love of the dancefloor, and a chance to exercise his more esoteric inclinations. The live-sounding drums, gorgeously nuanced textures and blissful samples of 'Love cry' couldn't really come from anyone else, especially when enveloped well into the track and the vocal loops begin to peel off into a deep house-meets-krautrock coda executed with that signature sleight of hand.
With 'Our bells' on the flip he crafts a sublime beatless, gamelan influenced piece, like the Kosmiche resonance of the flip is allowed to seep through and glimmer all over the grooves, radiating incandescent ambient harmonics with a lustrous psychedelic blur."

Μουσική ανασκόπηση της χρονιάς

Recommended

Powered by Blogger. Theme: TheBuckmaker, Kredit online, Tyrol. Converted by Wordpress To Blogger for WP Blogger Themes