Το σκέφτεστε; Ακόμα; Διαβάστε αυτό, αυτό και αυτό και μάλλον θα σταματήσετε! Μέχρι να καλωσορίσουμε το νέο τους δίσκο θα περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα (αναμένεται μέσα του 2008), οπότε η αποψινή εμφάνισή τους αποτελεί την ιδανική ευκαιρία για να απαλύνουμε την ανυπομονησία μας.
Παρ' όλη την πίεση (περιοδείες με δύο από τα συγκροτήματα στα οποία συμμετέχει, γράψιμο στίχων, ηχογράφηση νέου δίσκου με τους Wolf parade, αλλά και με τους Swan Lake, συνεντεύξεις,...) ο Spencer Krug συνεχίζει με τους ίδιους ρυθμούς παραγωγικότητας. Πριν από ένα μήνα παρουσίασε σε συναυλία των Sunset rubdown φρέσκα τραγούδια (ενώ μόλις πρόσφατα κυκλοφόρησε το θεσπέσιο "Random spirit lover"). Παρακάτω ένα υπέροχο δείγμα.
ΥΓ. Τι ξεχώρισες αυτή τη χρονιά; Ποιοι δίσκοι στοίχειωσαν το cd player σου; Ποια συναυλία σου χάρισε αμέτρητες συγκινήσεις; Τι θα ήθελες να ξεχάσεις; Η γνώμη σου μας ενδιαφέρει. Θα τη μοιραστείς μαζί μας; Περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής εδώ και εδώ.
Ακόμα ένας δίσκος με διασκευές. Ακόμα ένας δίσκος αφιερωμένος στους Pixies, ο οποίος υπόσχεται ότι δε θα αλλάξει τη ζωή σας και τον τρόπο που ακούτε μουσική. Και ως εκ θαύματος μένει πιστός στις δεσμεύσεις του. Το "Dig for fire: A tribute to Pixies" είναι αμφίβολο αν καταφέρει να κεντρίσει το ενδιαφέρον των οπαδών του επιδραστικού συγκροτήματος. Για τους υπόλοιπους δεν το συζητάω καν. Η μία ακρόασή του ίσως σας φανεί μεγαλύτερη αγγαρεία από το να πλύνετε 15 ταψιά γεμάτα λίπος ή καμένο λάδι. Ωστόσο, για να μην υπερβάλλω υπάρχουν λόγοι για να ανατρέξετε σε αυτόν. Ο σημαντικότερος; Η ανάγνωση του "Gouge away" από τους λαμπρούς Mogwai (Ο Stuart σε τηλεφωνική επικοινωνία μου ανακοίνωσε ότι βρίσκονται στο studio για την ηχογράφηση του νέου τους δίσκου.). Στα φωνητικά (με τη χρήση vocoder) ο πολυτάλαντος Barry Burns.
Και εκεί που το "Krankenhaus?" (το φρέσκο EP των αγαπημένων μου British sea power. Περιέχει πέντε τραγούδια, τα δύο εκ των οποίων θα βρίσκονται και στο νέο πολυαναμενόμενο δίσκο τους "Do you like rock music?") με είχε μπερδέψει, άκουσα το "Waving flags" και έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Υπέροχο. Σε τέτοιο βαθμό που είναι αδύνατον να αρθρώσεις λέξη ή να τολμήσεις να αλλάξεις τραγούδι. Εκρηκτικός συνδυασμός της λυρικής πλευράς των περισσότερων συνθέσεων του "Open season" και του καταιγιστικού θορύβου εκείνων του "The decline of British sea power", με πανέμορφα δεύτερα χορωδιακά φωνητικά, drums - σκέτη ποίηση, κιθάρες όνειρο και τη συνήθης έξοχη ερμηνεία από τον Yan. Απολαύστε το. Με προσοχή. Προκαλεί εθισμό!
