"A.M."
Έντεκα πανέμορφες μελωδίες που γλιστράνε μέσα στη νύχτα με θέα ένα υπνωτικά ονειρικό τοπίο και φόντο το φως του φεγγάριου που καθρεφτίζεται στο νερό, κιθάρες, drums και πλήκτρα να σκαρώνουν σκοτεινά ατμοσφαιρικές pop συνθέσεις (συχνά shoegaze αισθητικής), χωρίς να απουσιάζουν οι σπίθες θορύβου και παραμορφώσεων (αν και περιορισμένες σε σχέση με το 'Daylight storms'), με φωνητικά και ψίθυρους από τον Μatt Βartram που ο άνεμος της νοσταλγίας παρασέρνει, όπως τα φύλλα των δέντρων μακριά και στίχους με αποχρώσεις που θυμίζουν παλιά ξεθωριασµένη εφηµερίδα. Οι Air formation μας χαρίζουν με το 'Nothing to wish for (nothing to lose)' μία ακόμα εξαίσια κυκλοφορία!
Shoegaze αισθητική και αέρινα φωνητικά, drums ποίηση, πολυεπίπεδες κιθαριστικές μελωδίες, διακριτικά πλήκτρα, ονειρική και υπνωτικά μελαγχολική ατμόσφαιρα. Και όλα αυτά σε βαθμό υπέρμετρα σαγηνευτικό. Κομψοτέχνημα.
Ο Zach Condon έχει θέσει ως στόχο να κλέψει τη δόξα των Arctic monkeys. Δεν εξηγείται διαφορετικά. Παράλληλη πορεία. "Νέοι αυτοί, νέος και εγώ". "Δίσκο αυτοί ("Whatever people say I am, that's what I'm not"), δίσκο και εγώ ("Gulag orkestar")". "EP ("Who the fuck are Arctic Monkeys?") αυτοί; EP και εγώ ("Lon Gisland")". "Νέα μουσική κυκλοφορία αυτοί ("Favourite worst nightmare"); Νέα και εγώ (αναμένεται το φθινόπωρο)." "Συνεργασία με τον Dizee Rascal εσείς; Με τον Owen Pallet (Final fantasy) εγώ (για τις ανάγκες του Heartland)". "Μέχρι τότε όμως δεν τους αιφνιδιάζω με ένα ακόμα EP;"
To 'Daylight storms' είναι εξαιρετικό! Shoegaze αισθητική και αέρινα φωνητικά, σε βαθμό υπέρμετρα σαγηνευτικό. Εύχομαι να μην πέσει σύντομα στα χέρια του Τάσου Πατώκου, γιατί θα διαδεχθεί το "Bravado" (διαβάστε την κριτική εδώ) του Olvis γρηγορότερα από ότι θα φανταζόταν.
Έλάχιστος κόσμος παρακολούθησε τη συναυλία τους το 2002 (1 Δεκεμβρίου) στο club του Μύλου. Οι Idlewild επέλεξαν κιθαριστικά θορυβώδεις μουσικές από όλη τη δισκογραφία τους με έμφαση στο "The remote part". 5 χρόνια μετά και δύο από το "Warning / Promises" επιστρέφουν με το "Make another world". Κατά κάποιο τρόπο συνοψίζουν τις 4 προηγούμενες κυκλοφορίες τους. Δεν πρόκειται να σας εκπλήξουν, αλλά με τραγούδια σαν το "In competition for the worst time" θα σας ξεσκώσουν. Ο Woomble ερμηνεύει θαυμάσια (τους στίχους του) και οι κιθάρες, τα drums και το μπάσο σε προσκαλούν να κινηθείς.