Η εξάχρονη δισκογραφική απουσία των Autolux δεν ήταν αρκετή για να κλυδωνίσει τη σχέση μας που στιγματίστηκε με το θαυμάσιο 'Future Perfect'. Μια κυκλοφορία με ανατρεπτική διάθεση και βλέμμα στον ήχο του παρελθόντος που ξεπερασε όμως τις προσδοκίες μας χάρη στις αξέχαστα θορυβώδεις, μελωδικές εμπνεύσεις των τραγουδιών, στη μηχανική ακρίβεια και στην τεχνική αρτιότητα με την οποία χτυπούσε τα drums η Carla Azar, στη δυναμική του μπάσου & στις ονειρικές διαστάσεις των φωνητικών του Eugene Goreshter (με τη συμβολή των υπολοίπων δύο μελών του συγκροτήματος) και στις κιθαριστικές παραμορφώσεις και κλιμακώσεις του Greg Edwards που φωταγωγούσαν και αναδείκνυαν τις συνθέσεις. Μετά από δεκάδες ζωντανές εμφανίσεις, οι οποίες ενίσχυσαν τη φήμη τους, προβλήματα με την εύρεση στέγης προώθησης και διανομής και αρκετές αναβολές, παρ' όλο που το υλικό ήταν διαθέσιμο εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια πλησιάζει η στιγμή (αναμένεται στις 3 Αυγούστου) που θα ακούσουμε (επιτέλους) το 'Transit Transit'. Τα "Supetoys" και "Audience No. 2" συνιστούν τα πρώτα δύο, εξ' ίσου υπέροχα δείγματα!
Autolux - Audience No. 2
Autolux - Blanket (from 'Future Perfect')
Autolux - Future Perfect (from 'Demonstration EP')
Το "Innundir skinni" είναι το πρώτο single από το νέο, ομώνυμο δίσκο της Ólöf Arnalds που αναμένεται αρχές Σεπτεμβρίου. Βασίζεται σε μια απλή, επαναλαμβανόμενη μελωδία στην ακουστική κιθάρα και αποπνέει έντονη φθινοπωρινή μελαγχολία και νοσταλγία. Ο εξαίσιος τρόπος με τον οποίο σιγοτραγουδά η Ólöf σε συγκινεί και σε κάνει να αισθάνεσαι την κάθε λέξη, ακόμα και αν δε γνωρίζεις ισλανδικά. Βέβαια, αυτή τη φορά συμπεριλαμβάνει και τρία τραγούδια με στίχους στα αγγλικά. Ένα από αυτά είναι το ακαταμάχητα εξαίσιο "Surrender", το οποίο κοσμεί με τη συμμετοχή της η σπουδαία Björk και με τις αδιαμφισβήτητες ερμηνευτικές της ικανότητες ενισχύει τη συναισθηματική φόρτιση που προκαλεί η ακρόασή του.
Τα αποθέματα δημιουργικού πνεύματος των Menomena μοιάζουν αστείρευτα. Μετά τα έξοχα 'I am the fun blame monster!' και 'Friend and foe' που αφθονούσαν στο σύνολό τους σε ιδέες και εμπνευσμένες στιγμές καταλαμβάνοντας για εβδομάδες τα στερεοφωνικά μας κυκλοφορούν στις 26 Ιουλίου το 'Mines' (σπεύστε να το προπαραγείλλετε από εδώ). Το νέο τους μουσικό ναρκοπέδιο επιφυλάσσει και πάλι εκπλήξεις χάρη στις ενορχηστρώσεις που καταφέρνουν να είναι απλές και παράλληλα περίπλοκες και στις συνθέσεις που δομούν το χάος με μέτρο και ακρίβεια συνδέοντας ήχους και ρυθμούς με τρόπους που είναι αδύνατον να μη λατρέψεις. 11 τραγούδια βασισμένα σε θαυμάσιες μελωδίες στο πιάνο, εντυπωσιακές εκπυρσοκροτήσεις των drums και φωτεινές αναλαμπές σαξόφωνου, με κουδουνάκια, loops και παύσεις, με μπάσο και κιθάρες να κλιμάκωνουν την ένταση και τα εκφραστικά φωνητικά των Danny Seim, Justin Harris και Brent Knopf να εναλλάσσονται θριαμβευτικά.
Μία μελωδία στο πιάνο και η απάραμιλλης σαγήνης φωνή της Sharon Van Etten που ψιθυρίζει ρομαντικά λόγια απόγνωσης αρκούν για να σε συγκλονίσει με την ομορφιά του το "I couldn't save you", το οποίο συνοδεύει τις κινηματογραφικές εικόνες της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας του Rick Alverson με τίτλο 'The Builder'.
Η εξάχρονη δισκογραφική απουσία των Autolux δεν ήταν αρκετή για να κλυδωνίσει τη σχέση μας που στιγματίστηκε με το θαυμάσιο 'Future Perfect'. Μια κυκλοφορία με ανατρεπτική διάθεση και βλέμμα στον ήχο του παρελθόντος που ξεπερασε όμως τις προσδοκίες μας χάρη στις αξέχαστα θορυβώδεις, μελωδικές εμπνεύσεις των τραγουδιών, στη μηχανική ακρίβεια και στην τεχνική αρτιότητα με την οποία χτυπούσε τα drums η Carla Azar, στη δυναμική του μπάσου & στις ονειρικές διαστάσεις των φωνητικών του Eugene Goreshter (με τη συμβολή των υπολοίπων δύο μελών του συγκροτήματος) και στις κιθαριστικές παραμορφώσεις και κλιμακώσεις του Greg Edwards που φωταγωγούσαν και αναδείκνυαν τις συνθέσεις. Μετά από δεκάδες ζωντανές εμφανίσεις, οι οποίες ενίσχυσαν τη φήμη τους, προβλήματα με την εύρεση στέγης προώθησης και διανομής και αρκετές αναβολές, παρ' όλο που το υλικό ήταν διαθέσιμο εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια πλησιάζει η στιγμή (αναμένεται στις 3 Αυγούστου) που θα ακούσουμε (επιτέλους) το 'Transit Transit'. Τα "Supetoys" και "Audience No. 2" συνιστούν τα πρώτα δύο, εξ' ίσου υπέροχα δείγματα!
