"...and he spent some twenty years with this feeling of being lost inside"

Από την στιγμή που θα πατήσεις play δύσκολα μπορείς να σταματήσεις την ακρόαση του 'Clinging to a scheme'. Η εκλεκτά διαχρονική synth pop των The Radio dept. διασταυρώνεται κινηματογραφικά για τρίτη φορά (με καθυστέρηση τεσσάρων ετών) με μελαγχολικά ανέμελες μελωδίες που φέρουν τη σφραγίδα της υψηλής αισθητικής τους και εκπέμπουν γαλήνη, ρομαντισμό, νοσταλγία, με απόμακρους, επαναλαμβα- νόμενους ήχους και beats από drum machine, με κιθάρες που γοητεύουν με την απλότητά τους και φυσικά, τα ψιθυριστά φωνητικά του Johan Duncanson που εγείρουν έντονα αισθήματα. Από το ομιχλώδες σκηνικό τους δε λείπουν οι ονειρικοί shoegaze και indie φωτισμοί, ενώ τα εξαίρετα "Never follow suit" & "Heaven's on fire" πλαισιώνονται εύστοχα με φωνητικά samples. Υπέροχο!

The Radio dept. - Never follow suit (from 'Clinging to a scheme')

The Radio dept. - The new improved hypocrisy

The Radio dept. - Live at KEXP

"We got tired of the songs too quickly I guess, and kept writing and recording new ones. I think in all of this we came up with 120 to 130 unfinished songs. Then we decided that we had to finish this, to put an end to it all. We often finish the 10 to 15 songs we're most satisfied with... . A lot of the songs we left off the album because we worked on them for too long. We kept polishing them and we didn't want the album to sound like that. We wanted it to sound very DIY and indie in a way. That's the kind of music we listen to and like. You can spend days and weeks on one track and destroy it in the end... ."
απόσπασμα της συνέντευξης του Johan Duncanson στο Spinner



'Square shells EP'

Ο Kurt Vile στο νέο EP του με τίτλο 'Square shells' διατηρεί τη lo-fi αισθητική του καθώς σχεδιάζει επτά μελωδίες με την ακουστική του κιθάρα, χωρίς να απουσιάζουν μικρές εκπλήξεις και προσθέτει φωνητικά και συναίσθημα στις αφηγήσεις του που εξερευνούν θέματα φιλίας και απώλειας. Το λαμπρό 'Invisibility: Nonexistent' ξεκινά με τους ήχους drum machine και παραμορφώσεων, μετασχηματίζεται σταδιακά και αποκαλύπτει τη μαγεία του στο φινάλε, ενώ η φυσαρμόνικα στο 'Hey, now I'm movin' προσδίδει στο τραγούδι ένα παλιομοδίτικα folk χαρακτήρα. Η Matador Records με αφορμή τη σημερινή κυκλοφορία του το προσφέρει δωρεάν με αντάλλαγμα την ηλεκτρονική σας διεύθυνση!

Kurt Vile - Square shells EP

Kurt Vile - Invisibility : Nonexistent



"Separate"

Οι The Thermals έχουν καταφέρει εδώ και σχεδόν μία δεκαετία να διατηρούν τις συνθέσεις τους συναρπαστικά απλές, χρησιμοποιώντας κιθάρα, μπάσο και drums και να τις διαποτίζουν με την ενέργειά τους, τους εύστοχους στίχους και τα φωνητικά του Hutch Harris. Στο 'Now we can see' μείωσαν την ένταση σε σχέση με το έξοχο 'The body, the blood, the machine' και προσανατολίστηκαν σε πιο power pop φόρμες, χωρίς όμως να χάσουν τη δυναμική τους. Το πρώτο δείγμα από τις ηχογραφήσεις για τον πέμπτο δίσκο τους με προσωρινό τίτλο 'Personal life' (αναμένεται στις 7 Σεπτεμβρίου) έγινε διαθέσιμο για τις ανάγκες του εορτασμού των ανεξάρτητων δισκοπωλείων. Το "Separate" βασιζεται σε μια εθιστική, επαναλαμβανόμενη μελωδία, τυλίγεται με τα στοιχεία που αγαπήσαμε στα τραγούδια τους και υποβοηθείται από παλαμάκια. Το αποτέλεσμα είναι θαυμάσιο!



"Those tears never reach the ground"

Η μαγευτική, χθεσινή εμφάνιση των Your hand in mine στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών Α.Π.Θ. (θαυμάσιος χώρος), στα πλαίσια του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας και της Ευρωπαϊκής Νύχτας των Μουσείων επιβεβαίωσε την ικανότητα τους να συνθέτουν μουσική που σε αγγίζει με τέτοιο τρόπο που αδυνατείς να εκφράσεις τα αισθήματά σου με λόγια. Καθισμένοι δίπλα στο αυτοσχέδιο εργαστήρι τους ανιχνεύαν ρομαντικά μελαγχολικούς και κινηματογραφικούς ήχους με τη βοήθεια πιάνου, μαντολίνου, ακορντεόν, μελόντικας, ξυλόφωνου και δεκάδων ακόμα οργάνων και την προσθήκη ζωντανά ηχογραφημένων loops, δημιουργώντας μία υποβλητικά ονειρική ατμόσφαιρα. Ανέσυραν όμορφες εικόνες από τη συγκλονιστική προβολή (σχεδόν τρία χρονια πριν) της βουβής ταινίας "Every night dreams" του Mikio Naruse κατακλύζοντάς μας με ξεχωριστές μνήμες και κατασκεύασαν ένα μελωδικό καράβι το οποίο για μία ώρα μας παρέσυρε σε ωκεανούς συγκινήσεων πετυχαίνοντας παράλληλα, καθ' όλη τη διάρκεια της περιπλάνησής μας, ένα μόνιμο χαμόγελο να διατρέχει τα πρόσωπά μας. Απολύτως δικαιολογημένα (για ακόμα μία φορά) τα παρατεταμένα χειροκροτήματα.


s e t l i s t
(όχι με τη σειρά που ακούστηκαν και ενδεχομένως με κάποιες παραλείψεις)


intro

the youngest one had a rose in his mouth

it is the hardest part when...

desert flags

at the bar i

the tin can parade

sudative luminareten

no luck with jobs

calendar

tea time

please, surrender

formaica

apprentice workmen needed...

siren

Follow their traces