"...you have to leave them behind"

Do Make Say Think Setlist Principal Club Theatre, Thessaloniki, Greece 2009
  • Το The happiness project είχε ως στόχο να φωτίσει όλα εκείνα τα απλά, συχνά καθημερινά γεγονότα που κρύβουν μέσα τους την ευτυχία. Ένας εμπνευσμένα μυστήριος δίσκος που επιδιώκει να αναδείξει την ομορφιά και τη μουσικότητα του λόγου. Με βάση αποσπάσματα από ηχογραφημένες συνεντεύξεις που παραχώρησαν γείτονες και συγγενείς του έπλαθαν μελωδίες (με jazz αυτοσχεδιασμούς) που συλλαμβάναν τον τρόπο εκφοράς των λέξεων χρησιμοποιώντας διαφορετικά μουσικά όργανα (από κιθάρα και πλήκτρα μέχρι τρομπέτα και σαξόφωνο). Πριν από κάθε τραγούδι (οι τίτλοι των οποίων είναι τα ονόματα των ανθρώπων που χαρίζουν τη φωνή τους) αναλάμβανε ο Charles Spearin σε ρόλο αφηγητή να συνοψίζει τι θα ακολουθούσε.
  • Με αφορμή την ύπαρξη κομματιών που είχε ξεκινήσει, αλλά ποτέ δεν ολοκλήρωσε και ιδέες που δεν κατάφεραν να χρησιμοποιηθούν από τα συγκροτήματα στα οποία συμμετείχε ο Ohad Benchetrit (Years) αποφάσισε να ασχοληθεί εντατικά ώστε να τις συγκεντρώσει σε μία προσωπική κυκλοφορία. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας τις τροποποίησε σε τέτοιο βαθμό που το αποτέλεσμα ήταν κάτι το εντελώς διαφορετικό. Σε μισή ώρα μας παρουσίασε ορχηστρικές συνθέσεις μακράς διαρκείας από το "Years" (ένα μέρος της γοητείας του έγγειται στο απρόβλεπτο) με άξονα την ακουστική κιθάρα του (που έπαιζε με δεξιοτεχνία), ζωντανά ηχογραφημένα loops και ήχους από laptop, σε ορισμένες περιπτώσεις συνοδεία πνευστών, με σταδιακή αύξηση της έντασης και ρυθμικές αλλαγές και ένα θριαμβευτικό θορυβώδες φινάλε με το "The major lift" όπου επί σκηνής βρέθηκαν όλοι οι Do make say think.
  • Μετά από ένα σύντομο διάλειμμα επανέρχονται για να μας βυθίσουν στον ονειρικό κόσμο τους. Μουσική που αψηφά τους ηχητικούς περιορισμούς, άψογα, ρυθμικά δομημένες συνθέσεις, συναισθηματική ατμόσφαιρα, εναλλαγές έντασης και τέμπου, χορταστικά ξεσπάσματα, post rock αισθητική, ambient πειραματισμοί, jazz αυτοσχεδιασμοί, κιθαριστικές μελωδίες, υπέροχες τρομπέτες, διπλά drums, βιολί, πλήκτρα, μπάσο και σαξόφωνο που σε άφηναν έκθαμβο, δυναμισμός, ενέργεια,... ΜΑΓΕΙΑ. Μία υπενθύμιση του πόσο μοναδικά υπέροχη και πλούσια είναι η δισκογραφία τους (που αξίζει να αποκτηθεί στο σύνολό της).
Μια σπουδαία εμφάνιση με έντονο το αίσθημα της γιορτής.

On repeat

Follow their traces