Στο 'Blues trip', την τέταρτη κυκλοφορία του ως Blackout Beach, ο Carey Mercer αναμορφώνει και αναδημιουργεί, με τη βοήθεια της συζύγου του και μέλος των Frog Eyes, Melanie Campbell, του Dante DeCaro που οι περισσότεροι θυμούνται από τους Wolf Parade και τη συμμετοχή του Dan Bejar, σχεδόν στο σύνολό του, το προ διετίας εξαίσιο 'Fuck Death', εξοβελίζοντας τα synths και τη drum machine, προς χάρη μιας αμεσότερης, συναισθηματικότερης και ηχηρότερης προσέγγισης, χωρίς φυσικά να εκλείπει το χειμαρρώδες πάθος, η γεμάτη θάμβος ερμηνεία του και οι κραυγές που αστράφτουν μέσα από τις γνοφώδεις εξιστορήσεις του.
Στην τρίτη κυκλοφορία, 'Fuck death' του Carey Mercer ως Blackout beach, οι συνθέσεις παραμένουν απογυμνωμένες, με μόνο τους ψιθύρους των synths και της drum machine να δημιουργούν εκείνες τις ιδεατές συνθήκες που ενισχύουν την προσήλωση στις γλαφυρές αφηγήσεις του και στους περιγραφικά λυρικούς στίχους με τις λογοτεχνικές αναφορές, όπως αποδεικνύεται μέσα από το εναρκτήριο, "Beautiful burning desire".
Ο Carey Mercer μέσα από το αναμνηστικό στιγμιότυπο της εμφάνισής του στο Orange Hall του Vancouver, ηχογραφημένο προφανώς, αποκλειστικά για να ευχαριστήσει τους φίλους του και του λάτρεις της μουσικής του, παρουσιάζει αποσπάσματα από την πρόσφατη, σκοτεινά πειραματική κυκλοφορία του, 'Skin of evil' ως Blackout beach (φέτος αναμένεται ο τρίτος δίσκος του), αλλά και δύο δείγματα της εξαίσιας δισκογραφίας των Frog eyes. Ενορχηστρώσεις απογυμνωμένες, στις οποίες συνεισφέρουν (όπως συνέβη και στο θαυμάσιο 'Paul's tomb: A triumph') η σύζυγός του, Melanie Campbell και η Megan Boddy, στίχοι με λογοτεχνικές αναφορές και φυσικά, ιδιαίτερες, γεμάτες πάθος και εκφραστική ουσία, φωνητικές ικανότητες που αποδεικνύουν το πολύπλευρο ταλέντο του και τον πυρετώδη οίστρο του.
"This is a live record from August 2010 of the only Blackout Beach live performance, focusing on mostly tracks off of 'Skin of evil', released by Soft Abuse records. I read some poems and stories. My mom did the door, and my dad was the bouncer. My friends came. It was a nice night. All tracks are 24-bit 48 whatever..."
Η αγάπη και ο ενθουσιασμός για τη μουσική, η πλούσια δημιουργικότητα, η χαρά να μοιράζεσαι στιγμές με φίλους, η διάθεση για πειραματισμό και ηχητικές εκπλήξεις, η αστείρευτη ενέργεια. Στοιχεία που οδήγησαν τους Spencer Krug (Sunset rubdown (αρχές καλοκαιριού αναμένεται νέα κυκλοφορία) / Wolf parade / Frog eyes), Dan Bejar (Destroyer / The New pornographers / Hello, blue roses) και Carey Mercer (Frog eyes / Blackout beach (στο φετινό, σκοτεινό "Skin of evil" κατευθύνεται σε νέα μονοπάτια περιορίζοντας τις ενορχηστρώσεις, αποδεικνύοντας παράλληλα ότι οι φωνητικές του ικανότητες είναι πολυεπίπεδες, το ταλέντο του πολύπλευρο και ο οίστρος του πυρετώδης) ) να διεισδύσουν για δεύτερη φορά στο Δούρειο Ίππο με το όνομα Swan Lake και να μας χαρίσουν ακόμα πιο εκλεκτές συγκινήσεις. Οι πανέμορφες μελωδίες, η νοσταλγικά ρομαντική ατμόσφαιρα, η στιχουργική μαεστρία, η συνθετική αρτιότητα, το υπέροχο σκηνικό που χτίζουν τα πλήκτρα και το πιάνο, οι ζωηρές κιθάρες, οι ψίθυροι, οι παύσεις, οι κραυγές, τα ιδιαίτερα, εκφραστικά φωνητικά που αφθονούσαν στο εντυπωσιακό "Beast moans" είναι παρόντα και στο "Enemy mine". Ωστόσο, αυτή τη φορά συνεργάζονται μεταξύ τους πιο αποτελεσματικά (εμπλουτίζουν όλοι με ιδέες και φωνητικά το κάθε τραγούδι, παρ' όλο που ο χρόνος που πέρασαν μαζί ήταν πάλι λιγοστός), ενώ καλύπτουν την Αχίλλειο πτέρνα τους που είχε να κάνει με τρόπο ηχογράφησης (η διαφορά είναι αισθητή). Ακόμα το σκέφτεστε;
