0

"Deadbeat"

Μετά την επιτυχία της ομώνυμης κυκλοφορίας τους οι A place to bury strangers συνεχίζουν να κινητοποιούν τις αισθήσεις μας και στο "Exploding head", διατηρώντας στο επίκεντρο των συνθέσεών τους τις κιθαριστικές εκρήξεις και το θόρυβο. Τα φωνητικά παραμένουν δυσδιάκριτα, οι μελωδίες αντικαθιστούν το χάος, έστω και αν συχνά σκεπάζονται από εμπνευσμένες ηχητικές παραμορφώσεις και η παραγωγή του δίσκου από τον Andy Smith προσθέτει pop αμεσότητα με τα drums να εμφυσούν μία διακριτική χορευτική πνοή. Αναμφισβήτητα, στις δύο εμφανίσεις τους στο Rodeo (8 και 9 Δεκεμβρίου) θα μας συνεπάρουν με τον ενθουσιασμό και την ενέργειά τους επί σκηνής.

in: ,


0

"Memories (someone we'll never know)"

Η λευκή κορδέλα: ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ! *****

Κυνόδοντας: Η σύγχρονη κοινωνία και ο θεσμός της οικογένειας μέσα από τον αλληγορικό καθρέφτη του Γιώργου Λάνθιμου. Μία τολμηρά πρωτότυπη ιδέα που σε αιφνιδιάζει με τα σεναριακά και τα σκηνοθετικά της ευρήματα, σε εκθαμβώνει με το υπερρεαλιστικό ύφος και την αισθητική της που ενίοτε θυμίζουν Luis Buñuel και Mikael Haneke και σε καταπλήσσει με τη συμπεριφορά των ηρώων και το αποστειρωμένο περιβάλλον μέσα στο οποίο διαδραματίζεται η δράση. Εξαιρετικό ****

Ραγισμένες αγκαλιές: Μελόδραμα με βάθος και παραπομπές στις ταινίες του Alfred Hitchcock. Παρά τα κάποια κοινά σεναριακά στοιχεία με προηγούμενες δουλειές του, η σκηνοθεσία του Pedro Almodóvar παραμένει εμπνευσμένη, όπως και η ιδέα της ύπαρξης ταινίας μέσα στην ταινία, αλλά και ταινία μέσα από τα στιγμιότυπα των γυρισμάτων. Η Penélope Cruz είναι εκτυφλωτικά έξοχη (χάρμα οφθαλμών), η μουσική του Alberto Iglesias υπέροχη και οι χαρακτήρες αναπτυγμένοι, μέσω των οποίων εκφράζονται πλήθος διαφορετικών συναισθημάτων (αγάπη ως υποχρέωση, ηδονικά μονόπλευρη, εκδικητική αγάπη, έντονα πάθη, απογοητεύσεις, κεραυνοβόλος έρωτας, καταπιεσμένες, ανεκπλήρωτες, κρυμμένες επιθυμίες, ...). ***½


Moon: Γοητευτικά ανατρεπτική ταινία επιστημονικής φαντασίας με ψυχολογικές και υπαρξιακές διαστάσεις, η οποία ελίσσεται πετυχημένα ανάμεσα στο "Solaris" και το "2001: Η οδύσσεια του διαστήματος". Η πλοκή είναι οικοδομημένη αριστοτεχνικά γύρω από τον Sam Rockwell, ο οποίος συγκλονίζει με την ερμηνεία του. Σε καθηλώνει χάρη στα ερωτήματα που πλανώνται, στην κλειστοφοβική της ατμόσφαιρα, την επιδέξια κινηματογράφηση από τον Duncan Jones, τη μουσική επένδυσή της που συνέθεσε ο Clint Mansell και τη φωτογραφία της. ***

Antichrist: Σε κάθε νέα ταινία του Lars von Trier προσδοκάς να παρακολουθήσεις κάτι αισθητικά πρωτοποριακό με πανέξυπνα ευρήματα και ανατρεπτική συλλογιστική. Τα πρώτα λεπτά του Αντίχριστου αφήνουν υποσχέσεις για κάτι σπουδαίο. Περιμένεις ότι θα βρεθείς αντιμέτωπος με ένα υπαρξιακό δράμα δωματίου αντίστοιχο με εκείνα του σπουδαίου Ingmar Bergman. Σιγά σιγά αντιλαμβάνεσαι ότι κάτι απουσιάζει, το οποίο όμως καλύπτεται από τη χαρισματική σκηνοθεσία, την ατμόσφαιρα (σκοτεινά και τα χρώματα της ταινίας) που δημιουργείται και τις εκκωφαντικές σιωπές των πρωταγωνιστών. Η έλλειψη σεναρίου φανερώνεται όταν αλλάζει η ιστορία και μπλέκεται με τη μεταφυσική. Αποκτά χαρακτηριστικά ταινίας τρόμου, οι σκηνές γίνονται πιο βίαιες, οι αναφορές στη γυναικεία φύση γίνονται υπερβολικά ανυπόφορες. Η σημειολογία δεν είναι εύστοχη και το φινάλε σε εγκαταλείπει με την αίσθηση του ανολοκλήρωτου. Μονολεκτικά, απογοήτευση. *½

in: , , , , , , , ,


0

"I lived my life to stand in the shadow of your heart"

Ο τρόπος με τον οποίο έχει καθιερωθεί να διενεργούνται οι μουσικές ανασκοπήσεις είναι συγκεκριμένος. Καμία ιδέα δεν είναι πρωτότυπη, απλά παραλλαγή που βασίζεται στο αυτονόητο. Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος. Όλα είναι θέμα επιλογής. Και εμείς επιλέγουμε να πράξουμε κάτι εναλλακτικό. Μία ανασκόπηση χωρίς δεσμεύσεις από bloggers για bloggers και λάτρεις της μουσικής, οι οποίοι:

i) συντονίζονται στο ρυθμό των νέων κυκλοφοριών, απολαμβάνουν να παρακολουθούν συναυλίες και εκδηλώνουν τον ενθουσιασμό τους αγοράζοντας δίσκους
ii) διαθέτουν blog και δεν το δημιούργησαν μόνο για τις ανάγκες της ψηφοφορίας.
iii) δεν αναγκάζονται να ψηφίσουν κάποια κυκλοφορία αν δεν τους αρέσει, προκειμένου να συμπληρώσουν τη λίστα τους.
iv) δεν κατηγορούν οποιονδήποτε έχει διαφορετική άποψη από αυτούς.

Κανόνες συμμετοχής:
α) Ψηφίζουμε αγαπημένους δίσκους που κυκλοφόρησαν φέτος (αν υπάρξει ανταπόκριση ίσως να προχωρήσουμε και σε ανασκόπηση δεκαετίας). Το ιδανικό θα ήταν να μην συμπεριληφθούν συλλογές, ζωντανές ηχογραφήσεις, επανακυκλοφορίες και EP.

β) Ο επιθυμητός αριθμός των επιλογών σας θα πρέπει να είναι 50. Ωστόσο δεκτές είναι και συμμετοχές που θα έχουν τουλάχιστον 30 δίσκους. Ο τρόπος καταμέτρησης των ψήφων είναι αναλογικός. Σε περίπτωση ισοψηφίας προηγείται αυτός που έχει ψηφιστεί από τους περισσότερους.

Νο 01 = 50 πόντους
Νο 02 = 49 πόντους
...
Νο 30 = 21 πόντους
...
Νο 50 = 1 πόντος

γ) Η λίστα μπορεί να δημοσιευτεί οποιοδήποτε χρονική στιγμή επιθυμείτε μέχρι το τέλος του έτους (αν κάποιοι πάλι καθυστερήσουν λίγο δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα).

δ) Η ύπαρξη ή όχι κειμένου, το μέγεθος του και η συχνότητα των posts δεν υπόκεινται σε κανέναν περιορισμό. Εκφραστείτε ελεύθερα.

Όσους εκφράζουν οι παραπάνω απόψεις, τους καλούμε να δηλώσουν συμμετοχή μέχρι το τέλος του έτους. Μέχρι στιγμής έχουμε καλωσορίσει τους:

Το σπίτι με τα παράξενα (ψήφισε)
Indieanapolis (ελήφθη με email)
Underworld shakedown (ελήφθη με email)
Make noise! (ψήφισε)
John Streckfous (ψήφισε)
Sovereign (ελήφθη με email)
Goresonic (ελήφθη με email)
Edenbeast (ελήφθη με email)
Zeugolator (ψήφισε)
Mouxlaloulouda (ψήφισε)
psychedelic sounds for my soul (ψήφισε)
One will burn music (ελήφθη με email)
Winter academy (ψήφισε)
Indiefuck (ψήφισε)
hazopoulis (ελήφθη με email)
Pluto music mag (ελήφθη με email)
ΔΓιαμάντΓια (ελήφθη με email)
VKP (ψήφισε)
ody (ψήφισε)
Uptight (ψήφισε)
Mr. Grieves (ψήφισε)
There's just too much music out there (ψήφισε)
Elafini (ψήφισε)



0

"The distance between us closes and everything is suddenly exploding"

My brightest diamond
11 Δεκεμβρίου 2009
Rodeo Live Club, Αθήνα


in: , ,


"I always seem to change inside the past..."

Οι δημιουργικές σπίθες των Letting up despite great faults φάνηκαν με την κυκλοφορία του EP "Movement" 3 χρόνια πριν. Ο πρώτος δίσκος τους διαθέτει διαχρονικά κομψή electropop, ονειρικών αποχρώσεων (για λάτρεις των The Radio dept.), με σύντομη παρέλαση shoegaze και indie στοιχείων. Δε λείπουν τα synthesizers, οι αστραφτερά λαμπερές κιθάρες, η drum machine, τα ψιθυριστά φωνητικά και οι εσωστρεφείς στίχοι, το πανέμορφο εξώφυλλο, ο απόμακρα παγωμένος ήχος, τα ηλεκτρονικά beats που θρυμματίζουν κάθε έγνοια σου και σε ωθούν να συντονιστείς στο ρυθμό τους, οι γλυκόπικρα μελαγχολικές μελωδίες που εκπέμπουν γαλήνη, ρομαντισμό, νοσταλγία και οι συνθέσεις που με τη απλότητά τους εγείρουν τα συναισθήματά μας (έστω και αν απουσιάζουν οι εκπλήξεις) και προσθαλασσώνονται στην καρδιά μας.

in:

Follow their traces