"Watch me die"
"I don't want to be around you anymore"
Andy MacFarlane: "New album is finished, it’s done. It’ll be out next January. It all came together really well. To me, it’s like a different band almost."
James Graham: "...I thought it was pretty heavy in terms of lyrics and themes. It’s all pretty full on but there’s some lighter shades and some hope on there. The first song that we’re going to come back with epitomises the record. It’s got really noisey guitars but it’s pretty melodic. I think it’s the next stage of who we’re meant to be. We weren’t nit-picking, it just came naturally..."
"She's not coming back..."
Στο κάδρο, δύο θλιμμένα πρόσωπα, δυο απλανή βλέμματα που συναντιούνται μπροστά σε ένα συναισθηματικό αδιέξοδο και αντικρίζουνε βουβά έναν έρωτα που έσβησε στη δίνη ενός ανεξήγητου κυκλώνα, παραμορφωμένοι ήχοι της κιθάρας και του πιάνου, έντονοι χτύποι των drums και η εκφραστική, γεμάτη πάθος ερμηνεία του James Graham. Οι The Twilight Sad μας χαρίζουν το υπέροχο, μελαγχολικά υποβλητικό "There's a girl in the corner", δύο μήνες πριν την κυκλοφορία του τέταρτου δίσκου τους, με τίτλο 'Nobody wants to be here and nobody wants to leave'.
James Graham: "It feels like everything we want to be as a band has combined in these songs..."
"Safe to say I've never wanted you more..."
Έχοντας μόλις πρόσφατα κυκλοφορήσει έναν έξοχο δίσκο, με μια εμφανώς διαφοροποιημένη ηχητική κατεύθυνση, μιας και οι συνθέσεις τους δε βασίζονται πλέον σε παραμορφώσεις και αντηχήσεις, αλλά σε ένα παγερά ηλεκτρονικό ήχο με αναλογικά synths και industrial στοιχεία και μια αντίστοιχα υποδειγματική υποστήριξη από τις κιθάρες και τα κρουστά, οι The Twilight sad επισκέφτηκαν τη χώρα μας για τρεις εμφανίσεις. Ολιγομίλητοι και ευγενικοί, αφού μας ευχαρίστησαν αρκετές φορές, παρ' όλο που η προσέλευση και η θέρμη του κοινού της Λάρισας (γύρω στα 60 άτομα) ήταν απογοητευτική (σε τέτοιο βαθμό που το Stage Club θύμιζε βομβαρδισμένο τοπίο), μας χάρισαν μια μεστή συναυλιακή εμπειρία, με εύστοχες, αν και περιορισμένες επιλογές τραγουδιών από το σύνολο της δισκογραφίας τους, με τη συγκλονιστικά εκφραστική και γεμάτη συναίσθημα και πάθος ερμηνεία του James Graham να βρίσκεται στο επίκεντρο. Ατυχής στιγμή η πτώση του από την σκηνή κατά τη διάρκεια του "And she would darken the memory"!
'No one can ever know'
Οι The Twilight sad πειραματίζονται στο 'No one can ever know' με αναλογικά synths και samples για να παράγουν όχι απλά έναν παλιομοδίτικα παγερό, ηλεκτρονικό ήχο, αλλά ένα ουσιαστικό και παράλληλα διαφορετικό σε σχέση με τις προηγούμενες κυκλοφορίες τους μουσικό αποτέλεσμα, αν και τουλάχιστον εξίσου εκπληκτικό, με τις ενορχηστρώσεις να μη βασίζονται πλέον σε παραμορφώσεις και αντηχήσεις, με σύντομες industrial παρακάμψεις, με τον Andrew Weatherall να συμβάλλει με τις γνώσεις και την αισθητική του στις εντυπωσιακές ρυθμικές αλλαγές, με τα κρουστά να υποστηρίζουν αυτή την ξεχωριστή κατεύθυνση, δίχως να εκλείπουν οι υπέροχες μελωδίες, τα βασανιστικά, συναισθηματικά αδιέξοδα και οι αναμνήσεις του James Graham, όπως αποτυπώνονται στα εννιά νέα στιχουργικά του σενάρια, όπου οι ακροατές καλούνται για ακόμα μία φορά να συμπληρώσουν τα κενά και να αποσαφηνίσουν το νόημά τους και αναδεικνύονται χάρη στην όπως πάντα παθιασμένη ερμηνεία του!
"‘You're breaking your back in the new low. I’ll find you, don’t worry."
The Twilight sad's James Graham: "...there are things about our band that we can never change such as my voice, the way we write, the tone of our albums and the honesty within our song writing."
"Kill it in the morning"
Photo by DorteHeileweltΟι αγαπημένοι The Twilight sad συνεχίζουν να σκαρώνουν υπέροχες, θλιμμένες, φθινοπωρινές μελωδίες με φόντο γκρίζα σύννεφα απόγνωσης και απελπισίας και να πειραματίζονται με το θόρυβο και την ένταση, έστω και αν τα πρώτα δείγματα επιβεβαιώνουν ότι στον τρίτο τους δίσκο, 'No one can ever know' που αναμένεται την πρώτη εβδομάδα του Φεβρουαρίου εστιάζουν σε μία industrial κατεύθυνση με τους απόμακρα μελαγχολικούς ήχους των πλήκτρων και τα ηλεκτρονικά να κάνουν αισθητή την παρουσία τους.
"You told me it'd get better, but I know you're wrong"
"...in terms of volume the first four songs on ‘Forget The Night Ahead’ are as powerful as anything on the debut, but so much greater is the detail in each offering, the separating of elements so that each instrument has a clearer space within which to flex, that it’s almost immediately apparent that it’s a substantial step forward - several, even - in their songwriting development... It already sounds like one of the year’s finest domestic long-players."
Τα βασικά υλικά δόμησης των νέων συνθέσεων των The Twilight sad παραμένουν τα ίδια (αν και με απολαυστικές προσθήκες). Ο άνεμος της απόγνωσης και της απελπισίας, όπως αποτυπώνεται στους στίχους, αλλά και τα αρώματα των ηχητικών παραμορφώσεων μπερδεύονται με τις πλούσιες μυρωδιές που αναδύουν οι έντονες, κιθαριστικές καταιγίδες τους, οι συννεφιασμένες μελωδίες και τα φωνητικά του James Graham. Το "Forget the night ahead" θα συγκλονίσει. Περισσότερα διαβάστε εδώ.
Τα βασικά υλικά δόμησης των νέων συνθέσεων των The Twilight sad παραμένουν τα ίδια (αν και με απολαυστικές προσθήκες). Ο άνεμος της απόγνωσης και της απελπισίας, όπως αποτυπώνεται στους στίχους, αλλά και τα αρώματα των ηχητικών παραμορφώσεων μπερδεύονται με τις πλούσιες μυρωδιές που αναδύουν οι έντονες, κιθαριστικές καταιγίδες τους, οι συννεφιασμένες μελωδίες και τα φωνητικά του James Graham. Το "Forget the night ahead" θα συγκλονίσει. Περισσότερα διαβάστε εδώ.The Twilight sad - I became a prostitute (new single)
The Twilight sad - In the blackout (b-side from "I became a prostitute")
The Twilight sad - Reflection of the television (from "Forget the night ahead")
The Twilight sad - In the blackout (b-side from "I became a prostitute")
The Twilight sad - Reflection of the television (from "Forget the night ahead")
"And where have the colors gone?"
Οι The Twilight sad ετοιμάζονται για περιοδεία με τους (φίλους τους) Mogwai, ενώ παράλληλα ρυθμίζουν τις τελευταίες λεπτομέρειες του νέου δίσκου τους (ο οποίος αναμένεται το φθινόπωρο, έστω και αν οι ηχογραφήσεις έχουν ολοκληρωθεί). Στο "Fourteen autumns & fifteen winters" ο μελωδικός λυρισμός, η εκφραστικότητα της φωνής του James Graham, το ακορντεόν και το ξυλόφωνο συνυπήρχαν αρμονικά με τις σεισμικές δονήσεις των drums, με τις ηχητικές εναλλαγες, το reverb και τις θορυβώδεις παραμορφώσεις. Αυτή τη φορά υπόσχονται πιο σκοτεινά απαισιόδοξους στίχους (επηρεασμένοι από άσχημες καταστάσεις και απώλειες), νέες μουσικές κατευθύνσεις (πειραματίστηκαν με περισσότερα μουσικά όργανα) και την ένταση να δεσπόζει σε εντονότερο βαθμό. Τέλος, θα συνεχίσουν να συνεργάζονται με τον Dave Thomas (ο οποίος είναι υπεύθυνος για τα πανέμορφα εξώφυλλα των δίσκων τους), ενώ σκέφτονται την κυκλοφορία και ενός EP, με δεδομένο ότι διαθέτουν πλήθος τραγουδιών με τα οποία δηλώνουν ενθουσιασμένοι. "We will be happy if we release an album that we are all proud of and play our music round the world again" (σας το ευχόμαστε και εμείς).The Twilight sad - The neighbours can't breathe (live in Edinburgh)
The Twilight sad - Here, it never snowed. Afterwards it did
(from "Here, it never snowed. Afterwards it did EP")
The Twilight sad - Cold days from the birdhouse
(from "Fourteen autumns & fifteen winters")
The Twilight sad - Climbing up the walls
(from "That summer, at home I had become the invisible boy")
"Your position (you were the rope around my neck) can't save you now (you were the finger on my trigger)"
Νέα κυκλοφορία από τους iLiKETRAiNS. Παρά τη μεγάλη διάρκεια του "Spencer Perceval" (περισσότερο από εννιά λεπτά) και το γεγονός ότι οι στίχοι του αναφέρονται στη δολοφονία ενός πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου ("Σωστά, μαντέψατε. Το όνομά του είναι Spencer Perceval") κατόρθωσαν για ακόμα μία φορά να αγκιστρώσουν πλήρως την προσοχή μου. Είναι αδύνατον να αντισταθείς στην εξαίσια ερμηνεία (ξεχειλίζει πάθος) του Dave Martin, στην αργόσυρτη οικοδόμηση της έντασης, στις κιθαριστικά μελαγχολικές μελωδίες και στο καθαρτήριο φινάλε του. Δε θα θες να τελειώσει. Ένα single που πρέπει οπωσδήποτε να αγοράσεις ("Η προτροπή σου ήταν περιττή. Το έχω ήδη παραγγείλει.")iLiKETRAiNS - Spencer Perceval
Ο γιατρός του H2O, του συνέστησε δύο εβδομάδες αποχή από internet και (κυρίως) blogs, μήπως γλιτώσει την εξάρτηση. Ο δικός μου ήταν πιο αυστηρός και μου επέβαλλε τιμωρία (για προσπαθήστε το) ένα μήνα! Οπότε όλα τα παρακάτω τραγούδια προορίζονται για εσάς. Με την ελπίδα να με ξεχάσετε σύντομα και να μπορέσω να αλλάξω τη θεματολογία του blog μου.
65daysofstatic - When we were younger & better ("The desruction of small ideas". Πλημμυρισμένο με περίτεχνα δομημένες συνθέσεις, αλλεπάλληλες ηχητικές επιθέσεις και υποχωρήσεις σε ανύποπτες στιγμές, ηλεκτρονικές παρεμβολές, γοητευτικά λυσσασμένα drums, βιολιά (!), ευωδιές θορύβου, συμμετοχές, ... Το αποτέλεσμα για τρίτη φορά απλά αποκαλυπτικό.)
65daysofstatic - When we were younger & better ("The desruction of small ideas". Πλημμυρισμένο με περίτεχνα δομημένες συνθέσεις, αλλεπάλληλες ηχητικές επιθέσεις και υποχωρήσεις σε ανύποπτες στιγμές, ηλεκτρονικές παρεμβολές, γοητευτικά λυσσασμένα drums, βιολιά (!), ευωδιές θορύβου, συμμετοχές, ... Το αποτέλεσμα για τρίτη φορά απλά αποκαλυπτικό.)
Eluvium - Indoor swimming at the space station ("Copia". Η ομορφότερη συντροφιά.)
Do make say think - A with living ("You, you're a history in rust". Με κάθε νέα τους δισκογραφική δουλειά πυρπολούν τις αισθήσεις μου με ευτυχία.)
The Twilight sad - I'm taking the train home ("Fourteen autumns & fifteen winters". Η προφορά και το ακορντεόν είναι δύο από τους λόγους που δυσκολεύομαι να αποχωριστώ (πατώντας stop) αυτόν το δίσκο.)
Air formation - I can't remember waking up ("Daylight storms". Μία ευκαιρία. Αυτό χρειάζονται. Θα σε κατακτήσουν.)
Jesu - Stanlow ("Conqueror". Ατενίζοντας το μέλλον με αισιοδοξία.)
Explosions in the sky - What do you go home to? ("All of a sudden I missed everyone". Περίμενα περισσότερα. Οι υποσχέσεις πρέπει να κρατιούνται.)Grails - Silk road (Ανακάλυψα την ύπαρξή τους πρόσφατα χάρη σε ένα post του M.Hulot. Το "Burning off impurities" δε με έχει ικανοποιήσει. Έχει τα χρονικά περιθώρια ακόμα να το πετύχει.)
Logh - Saturday nightmares ("North". Πιάνο και ακουστικές κιθάρες. Η καινούργια τους αγάπη.)
Και φινάλε με το τραγούδι που μου αρέσει περισσότερο από το "Sky blue sky".
"On and on and on we'll stay together
On and on and on...
One today we'll disappear together in a dream"
On and on and on...
One today we'll disappear together in a dream"
"Raising your voice... trying to stop an echo"
Οι Frog eyes επιστρέφουν δισκογραφικά με το "Tears of the Valedictorian". Τα πρώτα δύο δείγματα μας υπόσχονται για ακόμα μία φορά κάτι σπουδαίο. Τα εξαίσια φωνητικά και οι στίχοι του Carey Mercer σε συνδυασμό με τον τρόπο που αναπτύσσονται οι συνθέσεις τους είναι ικανά να μεταμορφώσουν και ένα βάτραχο σε πρίγκηπα.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το αποτέλεσμα (για όσους είχαν την υπομονή να το ακούσουν μερικές φορές) του περυσινού Beast moans. Τι συναντήσαμε εκεί; Πανέμορφες μελωδίες συσκευασμένες με ψιθύρους, κραυγές, έντονο πάθος, θλίψη, ουρλιαχτά, νεφελώδεις μέρες, κοπέλες, χαμένα δάκρυα, ανάγκη απομόνωσης με στόχο την αναδιοργάνωση των επιθυμιών, αντίλαλους, μεταλλόφωνα, ανόητα bleeps ντυμένα με πανάκριβες ενδυμασίες, όργανο, απανωτές επιθέσεις του καθενός στα τραγούδια των άλλων, συνεχείς αναλαμπές, υπαρξιακό άγχος, ρομαντισμό, καθαρτήρια φινάλε, εκφραστικότητα...
Μετά το πολλά υποσχόμενο ομώνυμο EP οι The Twilight sad από τη Γλασκόβη (με την ανάλογη προφορά) είναι έτοιμοι για το μεγάλο βήμα (Fourteen autumns & fifteen winters, 23 Απριλίου). Τίτλοι σιδηρόδρομοι, όσο σχεδόν και οι διάρκειες των συνθέσεών τους και διάθεση να προσφέρουν ανανέωση στο post rock. Και αυτό να μη συμβεί, όταν ηχογραφούν τραγούδια όπως το and she would darken the memory μπορούμε να περιμένουμε.
Οι Field music συνθέτουν πανέξυπνη ποπ μουσική (δύσκολο να μην υποκύψεις στη γοητεία της) και με το δεύτερο δίσκο τους "Tones of town" αποδεικνύουν ότι αξίζουν την επιτυχία. Αυτής έτυχαν οι φίλοι τους Maximo park ήδη από την πρώτη τους δουλειά και από ότι φαίνεται θα συνεχίσουν να τη διατηρούν (στο Our earthly pleasures). Απόδειξη το πρώτο single. Our velocity.
Το νέο EP του Conor Oberst (Bright eyes) με τον τίτλο Four winds αρκεί για να ικανοποιήσει την υπομονή μας μέχρι να πέσει στα χέρια μας το Cassadaga.
Μετά το ιδιαίτερα όμορφο "Be he me" οι Annuals αποφάσισαν να μοιραστούν φέτος με τους Βρετανούς (μιας και μόνο εκεί κυκλοφορεί) το EP "Big Zeus".
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το αποτέλεσμα (για όσους είχαν την υπομονή να το ακούσουν μερικές φορές) του περυσινού Beast moans. Τι συναντήσαμε εκεί; Πανέμορφες μελωδίες συσκευασμένες με ψιθύρους, κραυγές, έντονο πάθος, θλίψη, ουρλιαχτά, νεφελώδεις μέρες, κοπέλες, χαμένα δάκρυα, ανάγκη απομόνωσης με στόχο την αναδιοργάνωση των επιθυμιών, αντίλαλους, μεταλλόφωνα, ανόητα bleeps ντυμένα με πανάκριβες ενδυμασίες, όργανο, απανωτές επιθέσεις του καθενός στα τραγούδια των άλλων, συνεχείς αναλαμπές, υπαρξιακό άγχος, ρομαντισμό, καθαρτήρια φινάλε, εκφραστικότητα...
Μετά το πολλά υποσχόμενο ομώνυμο EP οι The Twilight sad από τη Γλασκόβη (με την ανάλογη προφορά) είναι έτοιμοι για το μεγάλο βήμα (Fourteen autumns & fifteen winters, 23 Απριλίου). Τίτλοι σιδηρόδρομοι, όσο σχεδόν και οι διάρκειες των συνθέσεών τους και διάθεση να προσφέρουν ανανέωση στο post rock. Και αυτό να μη συμβεί, όταν ηχογραφούν τραγούδια όπως το and she would darken the memory μπορούμε να περιμένουμε.
Οι Field music συνθέτουν πανέξυπνη ποπ μουσική (δύσκολο να μην υποκύψεις στη γοητεία της) και με το δεύτερο δίσκο τους "Tones of town" αποδεικνύουν ότι αξίζουν την επιτυχία. Αυτής έτυχαν οι φίλοι τους Maximo park ήδη από την πρώτη τους δουλειά και από ότι φαίνεται θα συνεχίσουν να τη διατηρούν (στο Our earthly pleasures). Απόδειξη το πρώτο single. Our velocity.
Το νέο EP του Conor Oberst (Bright eyes) με τον τίτλο Four winds αρκεί για να ικανοποιήσει την υπομονή μας μέχρι να πέσει στα χέρια μας το Cassadaga.
Bright eyes - Reinvent the wheel
[αυτό μαζί με το Tourist trap τα έχω ξεχωρίσει]
[αυτό μαζί με το Tourist trap τα έχω ξεχωρίσει]
Μετά το ιδιαίτερα όμορφο "Be he me" οι Annuals αποφάσισαν να μοιραστούν φέτος με τους Βρετανούς (μιας και μόνο εκεί κυκλοφορεί) το EP "Big Zeus".
Και για φινάλε κάτι πιο ορχηστρικά μελωδικό (θυμίζει Sigur Ros, Explosions in the sky και Boards of Canada) από το δίσκο όνειρο ("Raising your voice... trying to stop an echo") των Hammock
in:
Annuals
,
Bright eyes
,
Field music
,
Frog eyes
,
Hammock
,
Swan Lake
,
Tears of the Valedictorian
,
The Twilight sad
"And now it's time to put things right"
Post rock; Ίσως. Σημασία έχει ότι τα δύο πρώτα συγκροτήματα κυκλοφόρησαν φέτος δύο εξαιρετικά EP και το τρίτο έχει στα σκαριά (θέμα χρόνου είναι να διαρρεύσει) το νέο δίσκο του "You, you're a history in rust". Τα λόγια είναι περιττά. Music is louder than words.
.
The Twilight sad - 3 seconds of dead air ("The Twilight sad EP", περισσότερες πληροφορίες εδώ και εδώ).
iLiKETRAiNS - Stainless steel ("Progress / Reform", website και myspace)
.
