"...the way the sunlight touches your hair"


"In 1995 I began touring the world industrially as a pop musician. A gleaming new cosmos of hotel accommodation opened up for me and in an instant I was seduced by the free product available in the rooms. I hoarded these objects in a rush of mild kleptomania. Every room in my house began to amass these plastic bottles and various, hotel-related things from every continent on earth (except Antarctica).
Having never kept a journal these items have become like diary entries, triggering memories of all those buildings and random people I've met and inspiring some of the songs on the album. As an act of revenge against the colonisation of our house, I vowed to build a hotel out of the items and sleep in it. The resulting 'Hotel Shampoo' creation serves as a monument to the waste that’s produced in our disposable age and to catalogue my transient existence."

Gruff Rhys



"It's over and we've just began"

Οι Super furry animals, ένα από τα σπουδαιότερα Βρετανικά συγκροτήματα με κάθε νέα τους κυκλοφορία καταφέρνουν να παρουσιάσουν κάτι φρέσκο, να συνδυάσουν μουσικά όργανα, είδη (από pop μέχρι ψυχεδέλεια, από progressive μέχρι dance) και ρυθμούς και να μας χαρίσουν τόνους ηχητικών απολαύσεων. Το "Hey Venus!" ήταν ακόμα μία ευκαιρία για να εμπλουτίσουν με χρώματα το πανέμορφο ουράνιο τόξο τους και να μας εκθαμβώσουν (τι έχει απομείνει ακόμα να συνθέσουν;). Δυστυχώς ή ευτυχώς, λίγοι το πρόσεξαν και λιγότεροι γοητεύτηκαν. Σχεδόν το ίδιο συνέβη και με τα εξαίσια ακουστικά pop τραγούδια του "Candylion". Ο Gruff δε φαίνεται να πτοήθηκε και επιστρέφει.

Το "Stainless style" των Neon Neon (project των Boom Bip και Gruff Rhys (ο οποίος είχε βοηθήσει στην παραγωγή του "Blue eyed in the red room")) είναι βασισμένο στη ζωή του κατασκευαστή αυτοκινήτων John Delorean (“There were a hundred million things to write about,” says Rhys, who handled the bulk of the lyrics. “It was interesting writing about some guy that was involved in a kind of grotesque celebrity world. The kind of veering from American Dream to American Nightmare, and taking life to extremes. With the lyrics, I just got obsessed with this guy’s life. Getting all the details and filling up this big notebook, watching documentaries, old news clips. Every page you turned there was a new anecdote and twist, and it was easy in that sense. It’s a full-on concept album.”. Απόσπασμα από συνέντευξη στο περιοδικό bpm).

Mπλέκουν hip hop, ξεθάβουν pop από τη δεκαετία των 80s, διαλέγουν samples, ραντίζουν με ηλεκτρονικά (το synthesizer είναι ο καταλύτης) και dance στοιχεία και γαρνίρουν με τα υπέροχα φωνητικά του Rhys (σ' αυτά προσθέστε και εκείνα των Spank Rock, Sean Tillmann (δηλαδή Har Mar superstar), Cate Le Bon, Yo Majesty, Fatlip, όπως και τη συμμετοχή των The Magic numbers).

Σε 12 τραγούδια γίνεται εμφανής η διάθεσή τους για πειραματισμό (“We were like, 'Let’s do hooks and stuff that sometimes makes us uncomfortable or makes us laugh, but at the same time, [stuff ] that people will have stuck in their head immediately. It was a blast; I’ve never had so much fun making a record in my life.’”, remembers Boom Bip. “It was a celebration of superficiality and all things plastic” notes Rhys.). Αν πέτυχε; Απόλυτα! Ακούστε:





Boom bip - The pinks (from "Sacchrilege EP")

Boom bip - The move (from "Blue eyed in the red room")

ΥΓ. Ο Gruff Rhys εμφανίζεται σε ένα τραγούδι της rock όπερας για τα ανθρώπινα όντα και τα zombies των δύο Βραζιλιάνων Senador Medinha και Seridée Mondevac. Δωρεάν download (σας συμβουλεύω να μη χάσετε άδικα το χρόνο σας) του διπλού δίσκου 'Zombieoper' μέσω του site τους.



"Riding someone's else train"

O Dan Boeckner, κιθαρίστας και τραγουδιστής των Wolf parade (τις επόμενες εβδομάδες εισέρχονται στο studio για να ηχογραφήσουν το νέο τους δίσκο. Σύμφωνα με δηλώσεις του διαθέτουν πλήθος έτοιμων τραγουδιών, αρκετά από τα οποία έχουν παρουσιάσει και στις ζωντανές εμφανίσεις τους. Παρ' όλα αυτά αμφιβάλλει αν θα κατορθώσουν να βρεθούν στο tracklist, μιας και συνεχώς γράφουν καινούργια. Βέβαια, τίποτα δεν χάνεται. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε ότι ο Spencer Krug κινεί τα νήματα και στους Sunset rubdown) απόκτησε με την αρραβωνιαστικιά του Alexei Perry και τη συμμετοχή του drummer των Wolf parade Arlen Thompson νέο συγκρότημα. Το όνομά τους; Handsome furs. Εικάζω ότι είναι ένα είδος μόδας στον Καναδά. Ο Dan Bejar (Destroyer. Πέρυσι μας χάρισαν το θαυμάσιο "Destroyer's rubies") έχει ήδη προχωρήσει σε ανάλογη κίνηση (Hello, blue roses). Τα αποτελέσματά της θα τα κρίνουμε σε λίγους μήνες.

Ας επιστρέψουμε όμως στους Handsome furs. Ο δίσκος τους Plague park αναμένεται στις 22 Μαϊου από τη Sub Pop και περιγράφουν τον ήχο τους ως "basically Wolf Parade without the guy that everybody likes and no real instruments." Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε εδώ (και ίσως μετά να σας δημιουργηθεί η επιθυμία να ακούσετε τη διασκευή του "The other side of Mt. Heart attack" των Liars.)



Και για να μην ξεχνιόμαστε από τον Καναδά είναι και οι The Besnard Lakes, των οποίων ο δεύτερος δίσκος έχει ριζώσει στο cd player μου.

(ο Jason Pierce θα πρέπει να ζηλεύει)


Η είδηση ότι ο Gruff Rhys των Super furry animals θα εμφανιστεί στο ΑΝ Club στις 3 Μαΐου με ξεσήκωσε. Κατέβασα την τσάντα μου και άρχισα από τώρα να επιλέγω τα ρούχα μου θα πάρω μαζί μου και τα cd που θα με συντροφεύουν σε όλη τη διαδρομή μέχρι την Αθήνα, να προγραμματίζω ποια μέρη θα επισκεφτώ και τι ερωτήσεις θα του απευθύνω. Ο λόγος; Το ‘Candylion’ που κυκλοφόρησε στις αρχές του έτους πότισε την καρδιά μου με συναίσθημα, χάρη στα εξαίσια ακουστικά pop τραγούδια που βρίσκονται μέσα σε αυτόν και τα οποία διανθίζονται άλλοτε με έγχορδα, άλλοτε με ξυλόφωνο, άλλοτε με τα γνώριμα ηλεκτρονικά κολπάκια για τα οποία αγαπήσαμε και το συγκρότημά του, άλλοτε με διάθεση για country, jazz, folk πειραματισμούς και άλλοτε με τα διακριτικά φωνητικά της Lisa Gen (η οποία θα είναι παρούσα στη συναυλία). Η προπαγάνδα ξεκινάει με τα παρακάτω δείγματα:



"Now that the feeling is gone"

Candylion. Η δεύτερη (η προηγούμενη ήταν το Yr Atal Genhedlaeth) δισκογραφική κυκλοφορία του Gruff Rhys, τραγουδιστή των Super furry animals (οι οποίοι κυκλοφορούν νέο δίσκο των Μάιο. Ζήτω!) γεμάτη εξαίσια ακουστικά pop διαμαντάκια (μιας και η διάρκεια καθενός από αυτά είναι τρίλεπτη με εξαίρεση το "Skylon!", που δεκατρία λεπτά μετά την έναρξή του ρίχνει την αυλαία σε μία από τις ομορφότερες μουσικές εμπειρίες που θα σας επιφυλάσσει το 2007) διανθισμένα άλλοτε με έγχορδα, άλλοτε με ξυλόφωνο, άλλοτε με τα γνώριμα ηλεκτρονικά κολπάκια για τα οποία αγαπήσαμε και το συγκρότημά του, άλλοτε με διάθεση για country, jazz, folk πειραματισμούς, άλλοτε με τα διακριτικά φωνητικά της Lisa Gen (μεγάλη ανακάλυψη!), άλλοτε ... Μην τα περιμένετε όλα από μένα. Ακούστε ένα δείγμα και αναζητήστε τα υπόλοιπα (ώστε μετά να τον αγοράσετε)!

Follow their traces